معلمی، جان‌پناهی برای روزهای بیماری معلم میانه‌ای در بیمارستان

به گزارش آژانس خبری حقیقت نگار،تبریز: حسن حیدرپناه، دبیر میانه‌ای هم یکی از چند هزار معلمی است که گمنام و با گذشتن از ساعات استراحتش، در گوشه‌ای از تخت بیمارستان، صحنه‌ای ماندگار از تعهد و جلوه‌ای از معلمی را به نمایش گذاشته است.شاید کادر درمان در بیمارستان‌ها، صحنه‌های احساسی زیادی را از پیکار مرگ و زندگی دیده باشند، اما اینبار، تعهد شغلی و حس مسؤولیت‌شناسی معلم میانه‌ای، آن‌ها را بار دیگر، پای مکتب عشق نشاند، آنان که چون شمع بر بستر بیماران می‌سوزند، این بار مصداق بارز “سی مرغ و سیمرغ” عطار را به چشم در معلمی دیدند که از روی عشق به شغلش در معلمی ذوب شده است. حیدرپناه در ایام آموزش مجازی و غیرحضوری ناشی از شرایط اضطراری جنگی و آتش بس، گوشی همراه و لپ تاپ خودش را برداشته و با وصل شدن به کلاس مجازی، قلبش را به دل‌های دانش‌آموزانش، وصل می‌کند تا با از سر گرفتن هر روزه معلمی، شوق زیستن را در دلش تازه کند.وی می‌گوید: از بچگی هم همیشه در نقش معلم در بازی‌های کودکانه، ظاهر می‌شده و معلمی، عشق او است و طاقت دوری از بچه‌ها و دانش‌آموزانش را ندارد و علاقه‌اش به معلمی به قدری است که حتی با وجود دست و پنجه نرم کردن با یک بیماری سخت هم، دوست دارد انجامش دهد و معلمی حال روحی و جسمی او را بهبود می‌بخشد.